Bir pencere.. Evet mor, çiçekli sarmaşıklı bir pencere. Bazı pencereler karşıda denize, ormana, doğrudan huzura açılır; varlığın en yalın hâline dokunur. Bazıları ise adımlayabileceğiniz bir sokağa, bir ufuk çizgisine bile açılmaz. Ama siz onun ardında başka bir alemin varlığını hayal ettiğinizde, o denizin, o ormanın, o cömert doğanın vermediği, daha derin, daha sızılı ama bir […]
19 yıl önce olan şey 17 Temmuzda da oldu. 19 yıl önce bir dedemi henüz tamamen cocuk kalbine sahip iken gerçek bir cocuk olarak toprağa vermiştik. Şimdi 30 yaşında bir genç – erişkin kişi olarak diğer dedemi de toprağa verdik. O zaman çocuktum anlamıyordum birileri ağlıyor birileri sağlam durmaya calışıyor birileri en değerlilerimi annemle babama […]
Sizin hiç ablanız oldu mu? Benim de olmadı, ne tesadüf. Ablalık neydi a dostlar! Ablalık sevgiydi, emekti… Kadir abi de ölmüş, Allah rahmet eylesin. Neyse, ablalığın yanında en güzel yanı da kardeşliktir. Bazen öyle bir an olur ki, altı aydır tanıdığınız insan; bir bakışı, bir hareketi ile sizi bir yerden bir yere götürür. İnsan, en […]
Boş, unutulmuş arazilerin, kimsenin basmaya tenezzül etmediği ücra köşelerin çiçeğidir deve dikeni. Kimse ona su vermez, kimse toprağını havalandırmaz. O, terk edilmişliğin ortasında, varoluşun o soğuk ve çorak gerçeğiyle baş başa kalır. Dikenleri bir tercih değildir aslında; dünyaya karşı örülmüş çaresiz bir duvar, bir savunma mekanizmasıdır. İnsanların ona yaklaşmasından, o zehirli temaslarından duyulan derin […]
Balkonlar… Hepimizin evinde vardır bir balkon anısı. Küçükken annelerimizin akşam ezanı saatinde “Haydiiiii!” diye bağırdığı balkonlar; bizim için oyunlarımızın en tatlı yerinde bölündüğü, o hüzünlü seslerle dolan bir yerdi. Bazen ise yağmur sonrası gökkuşağını izlemek için çıktığımız ama arada bir gök gürültüsünden korkup pıtı pıtı içeri kaçtığımız yerdi. Büyüdükçe, balkonların bazen bir sığınak olmaya başladığını […]
Kapkara bir nokta. Bir karanlığın içinden çıkan aydınlığın tamamının yanlış olması kadar kara değil tabii. Ay ışığının eşsiz ışıltısını kopyalayan güneş, gökyüzünde upuzun bir gölge gibi uzanıyordu. Bir kaynağı, bir varoluş sebebi yoktu bu ışığın; sadece geceden çaldıklarını cömertçe harcayan mağrur bir müsrifti. O kapkara noktanın içine doğru baktım. Işığın bittiği yer değildi orası, aksine […]
Lilith geldi hanımmm, fal bakarım, torat açarım, aman ne de güzel bir sarı saçlı kızcağız varmış burda ver bakayım el falına kızçem. Biliyorsunuz ben(lilith) trakya kızıyım. Hıdırellez var bizim burda. Herkese göre gelenek bizde bayram, çalgı, mangal, içki öyle bişiler. Bugun öyle bir şenliğin içine daldım. Dilek dilenir vs. ama bu kötü hayatta bize onlar […]
Bunu demek için bir İlhami Algör olmak lazımdı belki de. İstanbul’un taşını toprağını gerçekten altın sanan o eski hülyalıların, ipek atlas döşekleri bir çırpıda frenk yataklarına çevirebilen o devasa, o görkemli tarihine sahip olmayan; alt tarafı otuz altı yıllık bir ömre sığışmış birkaç insanın hafızasından süzülenlerle yetinmek zorundayız şimdi. Elimizde ne var? Birkaç cızırtılı şarkı, […]
Hayır ölü aşıklar değil, ölen aşklar da değil. Ölmüş bir aşkın adım adım gittiği diyarlardan.. Diyarların bir gün birisi Beyoğlu’nun sokaklarından Galata Kulesine, bir gün Fatih Karagümrükten, Sarıyer iskelesine belki Leyla ile Mecnun ‘da ki İsmail Abi’nin el salladığı ama hiçbir zaman dönmediği gidenin gelmediği o diyarların gemilerinden seslendiğimiz aşklar. Aşkları istediğiniz gibi diyardan diya […]
Sana, ona, bize aşk olsun diye uğraştığımız gecelerin ve günlerin; bir kahve molasında, bardağın dibinde kalan son yudumla bittiğini ikimiz de bilemezdik. Suyun taşacağını kimse söylemedi. Ama öğrendik. Kötü bir deneyimle öğrendik. Kışın geldiğini, gökyüzünün karamsarlığını üstümüze giydiğimizde anladık. Renklerimiz solarken, hayat bir anda kötüleşti. Karın hafiften attığını sadece Instagram’dan gören bizle, bir şarkı klibinde […]
