Yağmurların yağdığı bir akşamda bir büyük yalnızlığın içinden buram buram gelen kara bulutlar, sanki gökyüzünün içindeki tüm o söylenmemiş, düğüm olmuş cümleleri kusar gibiydi. Herkes sığınacak bir yer arayıp o kara bulutlardan kaçarken, insan bazen tuhaf bir arzuyla, o kasvetin tam merkezine, o kara deliğe çekilmek ister. Sanki orada, dipsiz bir kuyunun sessizliğinde, dünyevi gürültüden […]
Belki de hepimizin, hayatın o en koyu ve en duygusal boşluklarında kaybolduğu anlarda, arkasından böyle bir uğurlama töreni hayal ettiği zamanlar olmuştur. Hani öyle musalla taşına sessiz sedasız yatıp, sıradan bir gidişi kabul edemeyecek kadar genç ve deli akan bir kan taşıyoruz damarlarımızda… Eninde sonunda biz de o taşın soğukluğuna emanet edeceğiz kendimizi elbet; […]
25.04.2026 – 22.25 su an Zakkum konserindeyiz. Bitince yaziyi yazicaz. Bitti hatta 1 hafta geçti. Şu an tarih 02.05.2026. O gece Kavaklı Meşe Korusu’nun serin havası, Zakkum’un o kendine has melankolisiyle birleşince zamanın nasıl geçtiğini gerçekten anlamadık. Bir hafta geçmiş olmasına rağmen hala kulaklarımda o ıslıkların yankısı, boğazımda ise o bağıra çağıra eşlik edilen nakaratların […]
TDK sözlüğünü açtığınızda karşınıza iki tanım çıkar: Biri arı duru bir temizliği anlatır, diğeri ise “uzak tutulanı, uzağı…” Biz bugün, o ikinci anlamın kuytusunda konaklayacağız. Çünkü hayat, bazen en çok yakın olmak istediklerinizi en uzağa savuran, uzak durmak istediklerinizi ise nefesiniz kadar yakınınızda tutan o garip adaletsizliğin adıdır. Böyle anlarda, kalbinizin ritmiyle değil, kulaklarınızda çınlayan […]
Hayat bazen o kadar gürültülü ki, insanın kendi sesini duyabilmesi için sağır edici bir sessizliğe, yani kendine sığınmaya ihtiyacı oluyor. Hani o meşhur “h” vurgusundaki gibi; nefesin kesildiği değil, tam aksine derin bir iç çekişle dışarıya bırakıldığı o an… “Beniiiiiii, benimleeeeee, bırakkkkkkh!” Bu haykırış, sadece bir yalnızlık talebi değil; maNga’nın o eşsiz tınısıyla, depresyonun kıyısında […]
TDK’ya göre: 1. isim Yerde ve tel, at, bisiklet, ip, at vb. üzerinde dengeye dayanan, tehlikeli, heyecan verici gösteriler yapan kimse; akrobat: “Önüne getirilen ata bir cambaz çevikliğiyle atladı.” – Ömer Seyfettin 2. isim At alıp satan veya yetiştiren kimse: “Bitişik komşumuz cambaz İbrahim -bizde at alıp satanlara cambaz derler- hacca gitti, geldi.” – Memduh Şevket Esendal 3. isim Hayvan alıp satan veya […]
Bir kelimeyle tökezledi dilim.Koltuk diyecektim, “kortuk” dedim.O an herkes güldü.Ben de güldüm ama içim bir anlığına sustu.Çünkü bazen bir harf, bütün bir yorgunluğu ele verir. Kortuk…Sarhoş bir kelimeydi.Ağzımdan değil, kalbimden düşmüş gibiydi.Koltuk kadar düz değildi.Kortuk biraz kırılmış, biraz ezilmiş bir kelimeydi.Tıpkı o geceki halim gibi. Bazen dilimizden düşen yanlışlar,aklımızdan kaçan doğrulardır.Belki de dil, akıldan daha […]
Ne kimseyi kırdı, ne kimseyi yüceltti.Sadece yerini buldu cümlenin içinde.Ama işte, bazı kelimeler fazla doğru yerde durduğunda, yanlış insanlar rahatsız olur.O an sustular. Sonra güldüler.Sanki bir kelimeye değil de, anlamın kendisine güler gibi. Bilir misin, herkes konuşuyor artık ama kimse bir kelimenin yükünü taşımıyor.Ben sadece o yükü unutmamıştım.Bir cümleyi toparlarken, bir duyguyu tam anlatmak isterken, […]
Merhaba. Uzun zamandır yoktum buralarda. İş güç efendim, gelecek kaygısı, varoluşsal sancı derken zaman geçip gidiyor. Yakında ah ah nerede o eski bayramlar diyecekmişim gibi geliyor. Neyse, beni soracak olursanız, Gassal Baki gibi ” Gassalim efendim.” Diyemem (korkarım) ama ” Öğrenciyim efendim.” Diyebilirim. Yeterince açıklayıcı oldu bence. Dört kişilik yurt odamda, adalar manzaralı balkonumdan yazıyorum […]
Bazı kelimeler vardır, insanın içine düşer. Onları duyduğunda bir anlığına hayatın bütününü orada bulur, sonra da kolay kolay unutamazsın. Benim için onlardan biri, “menkul.” TDK’ya baktığında kuru tanımlar çıkar karşına: Ama kelime sadece bunlardan ibaret değildir. “Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku” kitabında duyduğumda başka bir şey olmuştu. Müzeyyen, Arif’e şöyle der:“Herif rüzgârı kendinden menkul […]
