Polis hastalığı olan Mehmut’tan dinleyeceğiniz mor ve incileri 🙂 Mor rengi oluşturan mavi ve kırmızı rengidir. Belki de bundandır mor ve ötesinin de ismi ama onlar aynasızlara yakalanmamak için ötesinden gelmiş olabilirler. Ama polis olmayı yeğleyen ama olamayan ve o renkleri çok seven biri olarak diyorum ki bari hayatımda o renkler yok birleşimi olsun. Mor […]
25.04.2026 – 22.25 su an Zakkum konserindeyiz. Bitince yaziyi yazicaz. Bitti hatta 1 hafta geçti. Şu an tarih 02.05.2026. O gece Kavaklı Meşe Korusu’nun serin havası, Zakkum’un o kendine has melankolisiyle birleşince zamanın nasıl geçtiğini gerçekten anlamadık. Bir hafta geçmiş olmasına rağmen hala kulaklarımda o ıslıkların yankısı, boğazımda ise o bağıra çağıra eşlik edilen nakaratların […]
Bunu demek için bir İlhami Algör olmak lazımdı belki de. İstanbul’un taşını toprağını gerçekten altın sanan o eski hülyalıların, ipek atlas döşekleri bir çırpıda frenk yataklarına çevirebilen o devasa, o görkemli tarihine sahip olmayan; alt tarafı otuz altı yıllık bir ömre sığışmış birkaç insanın hafızasından süzülenlerle yetinmek zorundayız şimdi. Elimizde ne var? Birkaç cızırtılı şarkı, […]
TDK sözlüğünü açtığınızda karşınıza iki tanım çıkar: Biri arı duru bir temizliği anlatır, diğeri ise “uzak tutulanı, uzağı…” Biz bugün, o ikinci anlamın kuytusunda konaklayacağız. Çünkü hayat, bazen en çok yakın olmak istediklerinizi en uzağa savuran, uzak durmak istediklerinizi ise nefesiniz kadar yakınınızda tutan o garip adaletsizliğin adıdır. Böyle anlarda, kalbinizin ritmiyle değil, kulaklarınızda çınlayan […]
Hayat bazen o kadar gürültülü ki, insanın kendi sesini duyabilmesi için sağır edici bir sessizliğe, yani kendine sığınmaya ihtiyacı oluyor. Hani o meşhur “h” vurgusundaki gibi; nefesin kesildiği değil, tam aksine derin bir iç çekişle dışarıya bırakıldığı o an… “Beniiiiiii, benimleeeeee, bırakkkkkkh!” Bu haykırış, sadece bir yalnızlık talebi değil; maNga’nın o eşsiz tınısıyla, depresyonun kıyısında […]
Hayır ölü aşıklar değil, ölen aşklar da değil. Ölmüş bir aşkın adım adım gittiği diyarlardan.. Diyarların bir gün birisi Beyoğlu’nun sokaklarından Galata Kulesine, bir gün Fatih Karagümrükten, Sarıyer iskelesine belki Leyla ile Mecnun ‘da ki İsmail Abi’nin el salladığı ama hiçbir zaman dönmediği gidenin gelmediği o diyarların gemilerinden seslendiğimiz aşklar. Aşkları istediğiniz gibi diyardan diya […]
Sana, ona, bize aşk olsun diye uğraştığımız gecelerin ve günlerin; bir kahve molasında, bardağın dibinde kalan son yudumla bittiğini ikimiz de bilemezdik. Suyun taşacağını kimse söylemedi. Ama öğrendik. Kötü bir deneyimle öğrendik. Kışın geldiğini, gökyüzünün karamsarlığını üstümüze giydiğimizde anladık. Renklerimiz solarken, hayat bir anda kötüleşti. Karın hafiften attığını sadece Instagram’dan gören bizle, bir şarkı klibinde […]
TDK’ya göre: 1. isim Yerde ve tel, at, bisiklet, ip, at vb. üzerinde dengeye dayanan, tehlikeli, heyecan verici gösteriler yapan kimse; akrobat: “Önüne getirilen ata bir cambaz çevikliğiyle atladı.” – Ömer Seyfettin 2. isim At alıp satan veya yetiştiren kimse: “Bitişik komşumuz cambaz İbrahim -bizde at alıp satanlara cambaz derler- hacca gitti, geldi.” – Memduh Şevket Esendal 3. isim Hayvan alıp satan veya […]
Bir gecenin sabahı diyerek sizlere bir şair raconu kesmeyeceğim. Kesedebilirim. Ama öncelikle hem racon bilmem hem de şair gibi bir yeteneğimiz olması gerek. Kendimizi arada depresyona sokup dehşet yazılar yazdığımızı düşünüyoruz. Bu havalar (Aralık ayı) kuru soğukların olduğu bir şehrin gecesinde birçok şeyler yaşanır. Yaşanmaması için uğraşılır ama birinin karşı koyamadığı koymaya çalışıp, uzaklaştığı daha […]
Bir köşe, koltuk, duvar veya bir şeylerin köşesi. Ama en kötülerinden biri hiç bir şey bilmeden saatlerce günlerce bir hastane köşesinde beklemek. Köşenin hangisi olduğu hiç bir değer kazandırmıyor. Uğrunda durduğunuz sağlığına kavuşmasını beklediğiniz en değerlinizin köşesi. Baktığınız akrep, yelkovan ve onları her 60 saniyede bir kovayalan sayaç. 1-2-3 ve dahası kovalanan saatlerin sonunda ağızlardan […]
