Bir köşe, koltuk, duvar veya bir şeylerin köşesi. Ama en kötülerinden biri hiç bir şey bilmeden saatlerce günlerce bir hastane köşesinde beklemek. Köşenin hangisi olduğu hiç bir değer kazandırmıyor. Uğrunda durduğunuz sağlığına kavuşmasını beklediğiniz en değerlinizin köşesi. Baktığınız akrep, yelkovan ve onları her 60 saniyede bir kovayalan sayaç. 1-2-3 ve dahası kovalanan saatlerin sonunda ağızlardan çıkacak iki seçenekli cümleleri bekleriz. İyi, kötü veya en kötüsü kaybettik. Neyse ki biz iyi olanı duyduk. Birçok kişinin ağladığını gördük. Ağlayan ağlayana ya ciğerimiz kalmamıştır videosu geldi aklımıza. Victor Hugo dahi gelip bu yazıyı okuyacak ama bu sefer sefilleri değil mutluluklarımızı yazacak. Habire sefiller de bir yere kadar. Herkes hayatımız da bir iz bırakır.
O izin hangi hareketle bırakıldığı çok önemlidir. Hangi anda, kimle ve nasıl olduğu. Bir hastane koltuğunun size döşek ipek atlas yorgan olduğu birkaç gün o zaman anlıyorsunuz ki sağlıktan ötesi yalan. Ama dahası var. Değerli olan birinin yakınları ağlamaya başlar. Asıl hikaye dökülen gözyaşlarında sanarsınız ama asıl hikaye o yaşları dinrecek bir cümle de olduğunda daha çok ağlarsınız. Ama sessizce. Belki kimsenin bilmediği bir yerde. Sizi bir kahve köşesinde sanarlar ama siz belki o kahvenin olmayan en dip köşesinde ağlarsınız. Yine içinize ağlarsınız ama sanki tüm dünya sizi duyuyormuş gibi ağlarsınız. Bir video da diyor ya Mümin SEKMAN bir cümle hayatımı değiştirdi;
“Başarının bedelini bir dönem için ödemeyenler başaramanın bedelini bir ömür boyu öderler.” bu cümle gibi bir cümle duydum hastane asansörlerinin tam köşe duvarında işte hayatımı henüz tam olarak değiştirdi mi bilmiyorum ama büyük bir etkisi oldu. O cümle sevdiğini sevdiklerine asla seviyorum diye belirtemeyen bir adamın eşi için dilinden şöyle bir cümle döküldü:
“O sizin hayatınızda 18 yıl kaldı, benimle 38 yıldır var. Her yerde izi var. Hadi ağlamayın şimdi.” O ben bile ağladım gözlerimden yaşlar süzülürken arkamı döndüm, kaçtım belki de böyle savundum dik duruşumu. Bazen dik durabilmek bile sizi yıkabildiğini öğrendim. Çok şey öğrendim o cümle ile. Belki de 6 defa gördüğüm bir adamdan duyduğum bir cümle benim tüm köşelerimi de yıktı gitti.
